სახელმწიფო და მუნიციპალური პროგრამები: ვინ აფინანსებს მკურნალობას
საქართველოში მკურნალობის ხარჯი, როგორც წესი, რამდენიმე წყაროდან იკრიბება. ქვემოთ თითოეულზე ნახავთ, რას ფარავს, ვის ეკუთვნის და სად მიმართოთ. პირობები ყოველწლიურად იცვლება, ამიტომ განცხადებამდე მიმდინარე წლის წესს ვამოწმებთ.
-
საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამა
ჯანდაცვის სამინისტროს ძირითადი პროგრამა, რომელიც საქართველოს მოქალაქეებს კერძო დაზღვევის გარეშე სტაციონარული მკურნალობის, გადაუდებელი დახმარების, ონკოლოგიური მკურნალობისა და მშობიარობის ხარჯების დიდ ნაწილს უფინანსებს. პაციენტს თანაგადახდა რჩება, რომლის წილი შემოსავლისა და სტატუსის მიხედვით განსხვავდება.
-
რეფერალური მომსახურების პროგრამა
იმავე სამინისტროს პროგრამა იმ შემთხვევებისთვის, რომლებსაც საყოველთაო ჯანდაცვა არ ფარავს ან ლიმიტი არ ყოფნის: ძვირადღირებული ოპერაციები, იშვიათი დაავადებები, ზოგჯერ მკურნალობა საზღვარგარეთ. განაცხადებს კომისია ინდივიდუალურად განიხილავს და დაფინანსების ოდენობას თავად ადგენს.
-
მერიისა და მუნიციპალიტეტების პროგრამები
თბილისის მერიასა და თითქმის ყველა მუნიციპალიტეტს აქვს ჯანმრთელობის დაცვის ქვეპროგრამა, რომელიც თანაგადახდას, მედიკამენტებს ან კონკრეტულ მომსახურებას აფინანსებს წლიური ლიმიტის ფარგლებში. ზოგიერთი მუნიციპალიტეტი სოციალურად დაუცველ ოჯახებს უფრო მაღალ ლიმიტს უწესებს.
-
საქართველოს სოლიდარობის ფონდი
სახელმწიფოს მიერ დაფუძნებული ფონდი, რომელიც მოქალაქეების სოლიდარობის შენატანებიდან აფინანსებს კონკრეტული დიაგნოზების მკურნალობას, უპირველესად ონკოლოგიური დაავადების მქონე ბავშვებისას. ფონდს ეს საიტი არ ეკუთვნის და მას ვერ წარმოვადგენთ; ფონდს მისი ოფიციალური არხებით უნდა მიმართოთ.
-
საქველმოქმედო ფონდები და ქრაუდფანდინგი
როცა სახელმწიფო წყაროები ამოწურულია ან დრო არ ითმენს: კერძო საქველმოქმედო ფონდები, დიასპორული ორგანიზაციები და საჯარო შემოწირულობების კამპანია. უწყებების უმეტესობა ამ წყაროების პასუხს არ ითხოვს, მაგრამ ფონდები ხშირად ითხოვენ სახელმწიფოს პასუხს.
-
კერძო დაზღვევა და დამსაქმებელი
კორპორატიული ან ინდივიდუალური სადაზღვევო პოლისი ხშირად იმ ხარჯებს ფარავს, რომლებსაც საყოველთაო არ ფარავს. უარის შემთხვევაში პოლისის პირობები და სადაზღვევო კომპანიის დასაბუთება შემოწმებას ექვემდებარება: უარის ნაწილი დავის შემდეგ იცვლება.
რა დოკუმენტები გჭირდებათ თითქმის ყველა წყაროსთვის
პაკეტი უწყებების მიხედვით ოდნავ განსხვავდება, მაგრამ ბირთვი ერთი და იგივეა. თუ ეს ექვსი დოკუმენტი წესრიგში გაქვთ, ნებისმიერი განაცხადი რამდენიმე დღეში მზადდება.
- ფორმა 100 დიაგნოზით, ICD-10 კოდით და მკურნალობის რეკომენდაციით, ექიმის ხელმოწერითა და კლინიკის ბეჭდით, არაუმეტეს 1-3 თვის სიძველის.
- კლინიკის ხარჯთაღრიცხვა (კალკულაცია ან ანგარიშ-ფაქტურა) კონკრეტული მომსახურებისა და ფასის მითითებით. უცხოური კლინიკის შემთხვევაში თარგმნილი.
- პირადობის მოწმობა პაციენტის, ხოლო არასრულწლოვნის შემთხვევაში დაბადების მოწმობა და მშობლის პირადობა.
- სხვა წყაროების წერილობითი პასუხი: საყოველთაოს საგარანტიო წერილი ან უარი, დაზღვევის წერილი. უწყებები ამით ამოწმებენ, რომ ხარჯი ორჯერ არ დაფინანსდეს.
- სოციალური სტატუსის ამონაწერი, თუ ოჯახი სოციალურად დაუცველთა ბაზაშია: ლიმიტი ხშირად ამის მიხედვით იზრდება.
- განცხადება უწყების ფორმით, საკონტაქტო მონაცემებით და მოთხოვნილი თანხის მითითებით. სწორად ფორმულირებული განცხადება განხილვას აჩქარებს.